ធម៌ ឧទ្ទិស ជូនញាតិការ

សំបុត្រពីដូនតា ផ្ញើជូនកូនចៅក្នុងរដូវបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ

​ផ្ញើជូនកូនចៅជាទីស្រឡាញ់!
​ក្នុងឱកាសរដូវភ្ជុំបិណ្ឌមកដល់ ឪពុកម្តាយ ជីដូនជីតា និងបុព្វបុរសទាំងអស់ដែលបានចែកឋានទៅហើយក្តី ឬនៅរស់រានមានជីវិតក្តី តែងនឹក និងបារម្ភពីសុខទុក្ខរបស់កូនចៅជានិច្ច។

​ភ្ជុំបិណ្ឌជារដូវកាលនៃកត្តញ្ញូតាធម៌ និងជាពេលវេលាដែលយើងបានជួបជុំគ្រួសារ បងប្អូន និងញាតិសន្តាន។

ដូនតាសូមរំលឹក និងផ្ដាំផ្ញើទៅកាន់កូនចៅប្រុសស្រីទាំងអស់

​កុំភ្លេចនាំគ្នាទៅធ្វើបុណ្យ និងបោះបាយបិណ្ឌ សូមកូនចៅក្រោកពីព្រលឹម នាំគ្នាទៅវត្តអារាម ចូលរួមពិធីបោះបាយបិណ្ឌ និងប្រគេនចង្ហាន់ដល់ព្រះសង្ឃ ដើម្បីឧទ្ទិសកុសលផលបុណ្យជូនដល់ដូនតា បុព្វបុរស និងញាតិទាំងប្រាំពីរសណ្ដាន ក៏ដូចជាបង្កើតសិរីសួស្តីដល់ខ្លួនឯង និងគ្រួសារ។
​ថែរក្សាប្រពៃណី និងទំនៀមទម្លាប់៖ ពិធីបោះបាយបិណ្ឌជានិមិត្តរូបនៃកតញ្ញូ និងជាការចែករំលែកទានដល់ប្រឡេត និងពពួកអសូរ។ សូមកូនចៅប្រតិបត្តិដោយចិត្តជ្រះថ្លា គោរពកោតខ្លាច និងរក្សានូវកេរដំណែលប្រពៃណីដ៏ល្អបវរនេះកុំឱ្យបាត់បង់។

​គោរពអ្នកមានគុណរស់ ក្រៅពីការធ្វើបុណ្យជូនអ្នកចែកឋានទៅ កូនចៅកុំភ្លេចសំពះសុំពរ និងមើលថែទាំ «ព្រះរស់» គឺឪពុកម្តាយ និងចាស់ទុំនៅក្នុងផ្ទះឱ្យបានល្អផង។

​សូមឱ្យផលបុណ្យ និងពរជ័យនៃរដូវបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ តាមជួយថែរក្សាកូនចៅឱ្យជួបតែសេចក្តីសុខ សេចក្តីចម្រើន មានសុខភាពល្អ និងសម្រេចបានគ្រប់បំណងប្រាថ្នា៕

សូមអនុមោទនា បុណ្យកាន់បិណ្ឌវេនទី១២​ នៅវត្តសំពៅមាស។

នាងខ្ញុំសូមឧទ្ទិសមហាកុសលនេះ ជូនចំពោះបុព្វការីជន ជីដូនជីតា ញាតិកាគ្រប់សន្តាន​ ដែលបានចែកឋានទៅកាន់លោកខាងមុខ សូមបានទៅកាន់សុគតិភព​ និង​ សូមជូនចំពោះពុកម៉ែបងប្អូនទាំងអស់គ្នាផង សូមទទួលបាននូវពរទាំងបួនប្រការគឺ អាយុ វណ្ណៈ សុខៈ ពលៈ កុំបីឃ្លៀងឃ្លាតឡើយ។

បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ជួបជុំគ្រួសារ នាំគ្នាទៅវត្តធ្វើបុណ្យ ឧទិស្ទកុសលជូនជីដូនជីតា

នេះជារូបព្រះពុទ្ធប្រសូត្រក្រោមដើមសាលព្រឹក្សនៅឧទ្យានលុម្ពិនី
តាមសិល្បះខ្មែរដ៏វិចិត្រ ព្រះសិទ្ធត្ថកុមារឈរលើផ្កាឈូក៧ផ្កាដែលមានរស្មីភ្លឺចែងចាំងដល់ស្រស់ស្អាត

តំណាងឱ្យក្តីសង្ឃឹម សន្តិភាព និងការត្រាស់ដឹង... សូមឱ្យពិភពលោកពោរពេញដោយក្តីមេត្តា

សូមឧទ្ទិស កុសលផលបុណ្យទាំងឡាយ ដល់សព្វសត្វលោកទាំងអស់ ឱ្យបាន សេចក្តីសុខគ្រប់ប្រការ សាធុ! សាធុ! សាធុ!

តើលោកអ្នក ដែលមើលឃើញបុណ្យដែរឬទេ? បុណ្យគ្រាន់តែជាឈ្មោះសម្រាប់ ហៅ មើលមិនឃើញទេ តែបើផលបុណ្យ យើងមើលឃើញបាន តើមើលឃើញបានដោយរបៀបណា? ឧ. បើយើងស្ទូងស្រូវ ហៅថាអំពើ ពេលស្រូវដុះចេញផ្កាផ្លែមកវិញ ហៅថា ផលស្រូវ យ៉ាងណា ការធ្វើបុណ្យក៏ដូចគ្នា បើយើង យកទេយ្យវត្ថុ មានសំពត់សាដក និងចង្ហាន់ឬបាយ១ស្រាក់ ទៅប្រគេនភិក្ខុសង្ឃ ហៅថាអំពើបុណ្យ ដល់ពេលភិក្ខុសង្ឃឬអង្គសាមណេរ លោកឆាន់ឬប្រើប្រាស់វត្ថុទាំងអស់នោះរួច វានឹងកើតចេញមកវិញនូវបុណ្យកុសល ដែលយើងថា ផលបុណ្យ ហើយផលបុណ្យនេះ យើងមើលមិនឃើញមែន តែយើងអាច ឧទ្ទិសផលបុណ្យនោះ ដល់ប្រេតជាញាតិរបស់យើងបាន ។ តើបានដោយរបៀបណា? ឧទ្ទិសចំៗឈ្មោះ របស់អ្នកស្លាប់ ក្រែងលោកភ្លាត់សតិស្មារតី ទៅកើតក្នុងទីណាមួយមិនសមរម្យ ទើបយើងធ្វើបុណ្យនេះ ឧទ្ទិសជូនគាត់ ។

ឧទ្ទិសបុណ្យកុសលជូនទៅញាតិ«សូមអនុមោទនា»