តេីជាសត្វអ្វីបងប្អូន..? #ឯកសារសត្វ #reelsview
@PHOEURN PEN

#ស៊ីដនី #ភោជនីយដ្ឋានស៊ីដនី ស៊ីដនី | ភោជនីយដ្ឋាន Fred’s Sydney ពិតជាគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់ តើអ្នកណាបានទៅញ៉ាំអាហារនៅទីនោះ? វាមិនពិបាកកក់ទេ មែនទេ? [រូបសញ្ញាសើច] បរិយាកាសភោជនីយដ្ឋានទាំងមូលពិតជាទាក់ទាញណាស់ ខ្ញុំចូលចិត្តវាណាស់!

ការរចនាផ្ទះបាយបើកចំហ ឯកសណ្ឋានបុគ្គលិកពណ៌សទាំងអស់ សេវាកម្ម និងបរិយាកាសគឺល្អឥតខ្ចោះ [រូបសញ្ញាលើកមេដៃ] ខ្ញុំត្រូវបានទាក់ទាញភ្លាមៗ។

ខ្ញុំមិនបានជ្រើសរើសម៉ឺនុយរដូវស្លឹកឈើជ្រុះទេ ព្រោះខ្ញុំឆ្អែតហើយ ហើយវាមានសាច់ចៀម។ នំក្រៀមក្តាមដែលខ្ញុំចង់បានបំផុតត្រូវបានលក់អស់ គួរឲ្យអាណិតណាស់!

នំ Fougasse ដុតថ្មីៗមានក្លិនឈ្ងុយឆ្ងាញ់ជាមួយប៊ឺក្រែម [រូបសញ្ញាញញឹម] [រូបសញ្ញាសើច] មុខម្ហូបផ្សេងទៀតគឺអាស្រ័យលើចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ សម្រាប់ខ្ញុំ វាផ្អែមពេក… ពិតជាមានតម្លៃក្នុងការពិនិត្យមើល សូមអញ្ជើញមក! [រូបសញ្ញាបេះដូង]

អ្នកចេះដឹង អ្នកជំនាញ អ្នកប្រាជ្ញជុំវិញពិភពលោក គេដឹងទាំងអស់ថាមានអ្វីកើតឡើងក្នុងសតវត្សនិមួយៗ ក្នុងប្រទេសខ្មែរ និងក្នុងពិភពលោក។ បើចោរប្រចាំប្រវត្តិសាស្រ្តអាចទិញយកប្រវត្តិពិតទាំងអស់បាន ចោរទាំងនោះនឹងទិញយក ដើម្បីឱ្យខ្លួនក្លាយជាម្ចាស់ទាំងទឹកដី និងទាំងអតីតកាល។ ហេតុដូច្នេះហើយទើបពួកគេខ្លះថា កុំឱ្យយើងជឿសៀវភៅ ឯកសារចាស់ៗជំនាន់មុន។ ព្រោះថាជំនាន់ឥឡូវ អ្នកជំនាញខ្លះ រៀបរៀងសៀវភៅដើម្បីទឹកលុយ មិនមែនដើម្បីចំណូលចិត្តចង់ស្រាវជ្រាវពិតប្រាកដនោះឡើយ។
—————
សតវត្សរ៍ទី១៣ សុខោទ័យទើបតែកើត។ សតវត្សរ៍ទី១៤ អាយុធ្យាទើបតែកើត ហើយពួកគេចូលមកវាយឈ្លានពាន ក្រុងអង្គរ ។ល។
Knowledgeable people, experts, scholars around the world know everything that happened in each century, in Cambodia and in the world. If history thieves could buy all the real history, they would buy it so that they could own the land and the past. That is why some of them say that we should not believe the old books, because some current history books, some experts compile books for money, not for the sake of real research.
——————
In the 13th century, Sukhothai was just born. In the 14th century, Ayutthaya was just born, and they came and raid Angkor, etc.

ប៉ុន្មានថ្ងៃចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំបានឃើញការពិភាក្សាជាច្រើនអំពីប្រទេសមួយ ដែលកំពុងសិក្សា ឬយកអក្សរខម ទៅប្រើប្រាស់ក្នុងបរិបទផ្សេងៗ។ នេះជារឿងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចង់វែកញែកថា នរណាជាម្ចាស់ ឬនរណារៀនពីនរណានោះទេ។
អ្វីដែលខ្ញុំបារម្ភជាងគេ គឺការប្រើប្រាស់ ភាសាខ្មែរ និងអក្សរខ្មែរ នៅក្នុងពិភពឌីជីថល។
ជាការពិត ការប្រើភាសាបរទេសមិនមែនជារឿងថ្មីឡើយ។ តាំងពីសម័យអាណានិគមបារាំងមក ក៏មានពាក្យបារាំងជាច្រើនចូលមកប្រើក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ សព្វថ្ងៃ យើងក៏ប្រើពាក្យអង់គ្លេសជាច្រើនក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា ការអប់រំ និងអាជីវកម្ម។ នេះជាផ្នែកមួយនៃការអភិវឌ្ឍ និងការទំនាក់ទំនងជាមួយពិភពលោក។
ប៉ុន្តែ បញ្ហាដែលខ្ញុំគិតថាគួរយកចិត្តទុកដាក់ គឺតើភាសាខ្មែរមានវត្តមានគ្រប់គ្រាន់នៅលើឌីជីថលដែរឬទេ?
- តើមានមាតិកាភាសាខ្មែរគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយឬទេ?
- តើកម្មវិធី និងសេវាកម្មឌីជីថលគាំទ្រភាសាខ្មែរបានល្អប៉ុណ្ណា?
- តើយើងកំពុងសរសេរភាសាខ្មែរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ឬក៏កាន់តែបោះបង់វាចោលនៅលើបណ្ដាញសង្គម?
- តើមានអ្នកកំពុងបង្កើតវចនានុក្រម ឯកសារ ទិន្នន័យ ឬបច្ចេកវិទ្យាដែលជួយឱ្យ AI និងកម្មវិធីនានាយល់ភាសាខ្មែរកាន់តែប្រសើរដែរឬទេ?
ខ្ញុំមិនបារម្ភថា ភាសាខ្មែរនឹងបាត់បង់ដោយសារមានអ្នកដទៃរៀនវានោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំបារម្ភថា ប្រសិនបើយើងខ្លួនឯងមិនបន្តប្រើប្រាស់ មិនបង្កើតមាតិកា មិនអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាដែលគាំទ្រភាសាខ្មែរ នោះវត្តមានរបស់ភាសាខ្មែរនៅក្នុងពិភពឌីជីថលអាចនឹងនៅមានកម្រិត។
ការអភិរក្សភាសានៅសម័យនេះ មិនមែនមានតែនៅក្នុងសៀវភៅ ឬថ្នាក់រៀនប៉ុណ្ណោះទេ។ វាស្ថិតនៅលើ Google, AI, បណ្ដាញសង្គម, កម្មវិធីទូរសព្ទ, វេបសាយ និងទិន្នន័យឌីជីថលដែលយើងបង្កើតរៀងរាល់ថ្ងៃ។
បើចង់ឱ្យភាសាខ្មែររឹងមាំ មិនមែនគ្រាន់តែនិយាយថា “ស្រឡាញ់ភាសាខ្មែរ” នោះទេ តែត្រូវប្រើវា បង្កើតមាតិកាជាភាសាខ្មែរ និងជួយឱ្យភាសាខ្មែរមានវត្តមានកាន់តែច្រើននៅក្នុងពិភពឌីជីថល។ អត្ថបទពី៖ ជី សុផាត - Sophat Chy

ប៉ុន្មានថ្ងៃចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំបានឃើញការពិភាក្សាជាច្រើនអំពីប្រទេសមួយ ដែលកំពុងសិក្សា ឬយកអក្សរខម ទៅប្រើប្រាស់ក្នុងបរិបទផ្សេងៗ។ នេះជារឿងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចង់វែកញែកថា នរណាជាម្ចាស់ ឬនរណារៀនពីនរណានោះទេ។
អ្វីដែលខ្ញុំបារម្ភជាងគេ គឺការប្រើប្រាស់ ភាសាខ្មែរ និងអក្សរខ្មែរ នៅក្នុងពិភពឌីជីថល។
ជាការពិត ការប្រើភាសាបរទេសមិនមែនជារឿងថ្មីឡើយ។ តាំងពីសម័យអាណានិគមបារាំងមក ក៏មានពាក្យបារាំងជាច្រើនចូលមកប្រើក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ សព្វថ្ងៃ យើងក៏ប្រើពាក្យអង់គ្លេសជាច្រើនក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា ការអប់រំ និងអាជីវកម្ម។ នេះជាផ្នែកមួយនៃការអភិវឌ្ឍ និងការទំនាក់ទំនងជាមួយពិភពលោក។
ប៉ុន្តែ បញ្ហាដែលខ្ញុំគិតថាគួរយកចិត្តទុកដាក់ គឺតើភាសាខ្មែរមានវត្តមានគ្រប់គ្រាន់នៅលើឌីជីថលដែរឬទេ?
- តើមានមាតិកាភាសាខ្មែរគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយឬទេ?
- តើកម្មវិធី និងសេវាកម្មឌីជីថលគាំទ្រភាសាខ្មែរបានល្អប៉ុណ្ណា?
- តើយើងកំពុងសរសេរភាសាខ្មែរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ឬក៏កាន់តែបោះបង់វាចោលនៅលើបណ្ដាញសង្គម?
- តើមានអ្នកកំពុងបង្កើតវចនានុក្រម ឯកសារ ទិន្នន័យ ឬបច្ចេកវិទ្យាដែលជួយឱ្យ AI និងកម្មវិធីនានាយល់ភាសាខ្មែរកាន់តែប្រសើរដែរឬទេ?
ខ្ញុំមិនបារម្ភថា ភាសាខ្មែរនឹងបាត់បង់ដោយសារមានអ្នកដទៃរៀនវានោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំបារម្ភថា ប្រសិនបើយើងខ្លួនឯងមិនបន្តប្រើប្រាស់ មិនបង្កើតមាតិកា មិនអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាដែលគាំទ្រភាសាខ្មែរ នោះវត្តមានរបស់ភាសាខ្មែរនៅក្នុងពិភពឌីជីថលអាចនឹងនៅមានកម្រិត។
ការអភិរក្សភាសានៅសម័យនេះ មិនមែនមានតែនៅក្នុងសៀវភៅ ឬថ្នាក់រៀនប៉ុណ្ណោះទេ។ វាស្ថិតនៅលើ Google, AI, បណ្ដាញសង្គម, កម្មវិធីទូរសព្ទ, វេបសាយ និងទិន្នន័យឌីជីថលដែលយើងបង្កើតរៀងរាល់ថ្ងៃ។
បើចង់ឱ្យភាសាខ្មែររឹងមាំ មិនមែនគ្រាន់តែនិយាយថា “ស្រឡាញ់ភាសាខ្មែរ” នោះទេ តែត្រូវប្រើវា បង្កើតមាតិកាជាភាសាខ្មែរ និងជួយឱ្យភាសាខ្មែរមានវត្តមានកាន់តែច្រើននៅក្នុងពិភពឌីជីថល។ អត្ថបទពី៖ ជី សុផាត - Sophat Chy

លក់បន្ទាន់!
តម្លៃពិសេសត្រឹមតែ 226$/m²
ទីតាំងល្អ ក្រាំងធ្នុង, សែនសុខ ភ្នំពេញងាយស្រួលប្រកបអាជីវកម្ម ឬសាងសង់លំនៅឋាន។

ទំហំដីជាក់ស្តែង៖ 16.60m × 50m
ទំហំក្នុងប្លង់រឹង៖ 838m²
ឯកសារប្លង់រឹង ផ្ទេរកម្មសិទ្ធិបានភ្លាមៗ។
ទំនាក់ទំនងលេខទូរស័ព្ទ៖078789536
Telegram: https://t.me/MOMVibol

Inbox មកឥឡូវនេះ ដើម្បីទទួលព័ត៌មានលម្អិត និងណាត់មើលទីតាំងផ្ទាល់។

#ផ្ទះលក់ #realty #propertyforsale

សេវាកម្មបកប្រែគ្រប់ឯកសារ ភាសាបារាំង-ខ្មែរ ប្រចាំប្រទេសបារាំង។ ទទួលស្គាល់ទាំងស្រុង ពីរដ្ឋអំណាចបារាំង។ sokchip@gmail.com ឬ ទូរស័ព្ទដៃ ០៦៥៨២៩៥៣៦៥

សុំអនុញ្ញាតអោយខ្លួនឯកស្គាល់រស់ជាតិសាច់អាំងកូរ៉េ